Fundashon Pro Monumento - Curacao - nieuws - PERSBERICHT: Caracasbaai schiereiland

02 september 2008

Zeven non-gouvernementele organisaties hebben in een brief het Bestuurscollege gevraagd om op het Caracasbaaischiereiland af te zien van grootschalige toeristische ontwikkeling, maar het als groengebied te behouden voor recreatie voor de lokale bevolking en de toerist.
Het gaat om Fundashon Pro Monumento (ProMo), Carmabi, Fundashon Desendientenan de Almirante P.L. Brion, National Archaeological Anthropological Memory Management (NAAM), Reef Care, stichting Uniek Curaçao en de Stichting Monumentenzorg Curaçao.
Zij hebben het BC voorgesteld om het Eilandelijk Ontwikkelings Plan (EOP) zodanig aan te passen dat de landschappelijke, marienbiologische, (architectuur-)historische en archeologische waarde van het schiereiland Caracasbaai behouden blijft. Dit kan door het westelijk deel van het schiereiland dat nu een toeristische bestemming heeft te wijzigen in de bestemming “conserveringsgebied”.
Hierbij is de gedachte dat het gehele gebied door één instantie beheerd gaat worden en volledig vrij toegankelijk blijft voor recreatie, zowel nabij Baya als elders (strand, fiets-en wandelpaden, etc etc.).

Bij de vaststelling van het Eilandelijk Ontwikkelingsplan (EOP) in 1995 heeft de overheid het oostelijk deel van het schiereiland aangewezen tot conserveringsgebied. Het westelijk deel, langs de Caracasbaai, kreeg een toeristische bestemming, waar onder andere grootschalige hotels zouden mogen verrijzen.

De ontwikkeling van het schiereiland kwam echter niet van de grond, in tegenstelling tot de omliggende gebieden. Het schiereiland is daarom nog steeds een relatief gaaf, groen en open stiltegebied tussen het sterk in ontwikkeling zijnde woon- en toeristisch gebied van Jan Thiel, de drukbezochte stranden van Caracasbaai, het drukbevaren en dichtbewoonde Spaanse Water en het tot grootschalig toeristenoord in ontwikkeling zijnde Santa Barbaragebied. De druk om ook het schiereiland te ‘ontwikkelen’, is echter momenteel groot.

Door het openstellen van het schiereiland een aantal jaren geleden heeft het gebied zich in snel tempo, weliswaar op een ongestructureerde wijze, ontwikkeld tot een recreatiegebied in diverse vormen waar blijkbaar duidelijk behoefte aan is op dit deel van Curaçao. Het betreft hier nog een van de weinige lokaties waar het open landschap en de zee nog vrij toegankelijk zijn voor de Curaçaosche bevolking. Indien het gebied toeristisch ontwikkeld mag worden, met hotels, bungalowparken of zelfs een cruiseterminal zal het gebied ongetwijfeld geheel of gedeeltelijk ontoegankelijk worden voor de lokale bevolking. Iets wat in deze tijd niet meer aanvaardbaar is, en momenteel zeer actueel is, nu de discussie over toegankelijkheid van de kuststrook weer oplaait.

Het wijzigen van de bestemming van het schiereiland tot conserveringsgebied, staat de ontwikkeling van het toerisme niet in de weg, maar bevordert juist een duurzame ontwikkeling. ‘Toerisme’ is immers méér dan alleen de bouw van hotels en appartementen, maar ook het aanbieden van recreatie-diversiteit, zoals een wandel- en fietsgebied waarvan ook de lokale bevolking gebruik kan maken en waar ook educatieve activiteiten kunnen plaatsvinden. Waterrecreatie kan bij Baya Beach worden behouden en er kunnen ook op de rest van het schiereiland voorzieningen worden getroffen voor gerichte, kleinschalige recreatieve doeleinden voor zowel bewoners als toeristen.

Genoemde organisaties zijn ervan overtuigd dat duurzaam toerisme alleen mogelijk is als Curaçao zich van andere Caribische bestemmingen onderscheidt door een afwisselend toeristisch product. Dit kan via het aanbieden van aantrekkelijke landschappelijke en cultuur-historische voorzieningen die elders in het Caribische gebied niet (kunnen) worden aangeboden.
Het schiereiland is uniek in de regio met zijn bijzondere flora, fauna, vele broedplaatsen voor vogels en vissen, zijn historische monumenten (Fort Beekenburg, het Quarantaine gebouw en het daartussen gelegen gebouw bij Baya Beach) en niet te vergeten de bijzondere flora en fauna in de wateren rondom dit gebied. Het Caracasbaaischiereiland ‘can make The Real Difference’, mits het zijn authentieke sfeer behoudt.
De gebouwen op het schiereiland zijn enkele jaren geleden aangewezen tot monument, maar de verkregen bescherming is onvoldoende om de historische context van de complexen te behouden als er grootschalige (toeristische) bebouwing op het schiereiland verschijnt.

Genoemde organisaties vinden dat de ontwikkelingsvisie voor het Caracasbaaischiereiland uit de jaren negentig moet worden herzien en dat hiervoor een brede maatschappelijke discussie dient te worden gevoerd. Zij zijn van mening dat de bestemming van het Caracasbaaischiereiland moet worden gewijzigd in conserveringsgebied.